Rusland's genocide handboek: het bewijs van wreedheid en opzet neemt toe

14.04.2022

Rusland heeft een handboek voor genocide uitgegeven voor zijn oorlog tegen Oekraïne. Het Russische officiële persbureau 'RIA Novosti' publiceerde op 3 april  een expliciet programma voor de volledige eliminatie van de Oekraïense natie als zodanig. Het kan nog steeds worden ingezien en is nu verschillende malen in het Engels vertaald.

Zoals ik al sinds het begin van de oorlog heb gezegd, betekent 'denazificatie' in officieel Russisch gebruik gewoon de vernietiging van de Oekraïense staat en natie. Een 'nazi', zoals het genocide-handboek uitlegt, is gewoon een mens die zichzelf als Oekraïner identificeert. Volgens het handboek was de oprichting van een Oekraïense staat dertig jaar geleden de 'nazificatie van Oekraïne'. Inderdaad 'elke poging om zo'n staat op te bouwen' moet een 'nazi-daad' zijn. Oekraïners zijn 'nazi's' omdat ze 'de noodzaak dat het volk Rusland steunt' niet accepteren. Oekraïners moeten lijden omdat ze geloven dat ze bestaan als een apart volk; alleen dat kan leiden tot de 'verlossing van schuld.'

Voor iedereen die nog gelooft dat Poetins Rusland zich verzet tegen extreemrechts in Oekraïne of waar dan ook, is het genocideprogramma een kans om de zaak te heroverwegen. Het Russische regime van Poetin heeft het niet over 'nazi's' omdat het zich verzet tegen extreemrechts, wat het zeer zeker niet doet, maar als retorisch middel om een niet-uitgelokte oorlog en een genocidaal beleid te rechtvaardigen. Het regime van Poetin is extreemrechts. Het is het wereldcentrum van het fascisme. Het steunt fascisten en extreemrechtse autoritairen over de hele wereld. Door de betekenis van woorden als 'nazi' te verdraaien, creëren Poetin en zijn propagandisten meer retorische en politieke ruimte voor fascisten in Rusland en elders.

In het genocidehandboek wordt uitgelegd dat het Russische beleid van 'denazificatie' niet gericht is tegen nazi's in de betekenis waarin het woord gewoonlijk wordt gebruikt. Het handboek geeft zonder aarzeling toe dat er geen bewijs is dat het nazisme, zoals dat in het algemeen wordt opgevat, een belangrijke rol speelt in Oekraïne. Het opereert binnen de speciale Russische definitie van 'nazi': een nazi is een Oekraïner die weigert toe te geven dat hij een Rus is. Het 'nazisme' in kwestie is 'amorf en ambivalent'; men moet bijvoorbeeld in staat zijn om onder de wereld van de schijn te kijken en de affiniteit met de Oekraïense cultuur of met de Europese Unie als 'nazisme' te ontcijferen.

De feitelijke geschiedenis van echte nazi's en hun werkelijke misdaden in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw is dus totaal irrelevant en wordt volledig terzijde geschoven. Dat is volkomen in overeenstemming met de Russische oorlogsvoering in Oekraïne. In het Kremlin wordt geen traan gelaten om de Russische moord op overlevenden van de Holocaust of de Russische vernieling van Holocaust-monumenten, omdat Joden en de Holocaust niets te maken hebben met de Russische definitie van 'nazi'. Dat verklaart waarom Volodymyr Zelensky, hoewel een democratisch verkozen president en een Jood met familieleden die in het Rode Leger vochten en in de Holocaust stierven, een nazi kan worden genoemd. Zelensky is een Oekraïner en dat is alles wat 'nazi' betekent.

Volgens deze absurde definitie, waarbij nazi's Oekraïeners moeten zijn en Oekraïeners nazi's, kan Rusland niet fascistisch zijn, wat de Russen ook doen. Dit is erg handig. Als aan 'nazi' de betekenis 'Oekraïner die weigert Russisch te zijn' is toegekend, dan volgt daaruit dat geen enkele Rus een nazi kan zijn. Aangezien voor het Kremlin nazi zijn niets te maken heeft met fascistische ideologie, swastika-achtige symbolen, grote leugens, rally's, retoriek van zuiveringen, agressieve oorlogen, ontvoeringen van elites, massadeportaties en het massaal vermoorden van burgers, kunnen Russen al deze dingen doen zonder zich ooit af te hoeven vragen of ze zelf aan de verkeerde kant van de geschiedenis staan. En dus zien we Russen fascistisch beleid uitvoeren in de naam van 'denazificatie.'

Het Russische handboek is een van de meest openlijke genocidale documenten die ik ooit heb gezien. Het roept op tot de liquidatie van de Oekraïense staat en tot de afschaffing van elke organisatie die ook maar enige associatie heeft met Oekraïne. Het stelt dat de 'meerderheid van de bevolking' van Oekraïne 'nazi's' zijn, dat wil zeggen Oekraïners. (Dat is duidelijk een reactie op het Oekraïense verzet; aan het begin van de oorlog ging men ervan uit dat er maar een paar Oekraïners waren en dat die gemakkelijk zouden worden geëlimineerd. Dit bleek duidelijk uit een andere tekst die in RIA Novosti werd gepubliceerd, de overwinningsverklaring van 26 februari). Deze mensen, 'de meerderheid van de bevolking', dus meer dan twintig miljoen mensen, moeten worden gedood of tewerkgesteld in 'werkkampen' om hun schuldgevoelens voor het niet liefhebben van Rusland te verbijten. Overlevenden moeten worden onderworpen aan 'heropvoeding.' Kinderen zullen worden opgevoed om Russisch te zijn. De naam 'Oekraïne' zal verdwijnen.

Was dit handboek over genocide op een ander tijdstip en in een meer obscure krant verschenen, dan was het misschien aan de aandacht ontsnapt. Maar het werd midden in het Russische medialandschap gepubliceerd tijdens een Russische vernietigingsoorlog die expliciet werd gelegitimeerd door de uitspraak van het Russische staatshoofd dat een naburige natie niet bestond. Het werd gepubliceerd op een dag dat de wereld hoorde van een massamoord op Oekraïners door Russen.

Het Russische handboek voor genocide werd gepubliceerd op 3 april, twee dagen na de eerste onthulling dat Russische militairen in Oekraïne honderden mensen hadden vermoord in Boetsja en net toen het verhaal de grote kranten bereikte. Het bloedbad van Boetsja was een van de vele gevallen van massamoord die aan het licht kwamen toen de Russische troepen zich terugtrokken uit de regio Kyiv. Dat betekent dat het genocideprogramma willens en wetens werd gepubliceerd, zelfs toen de fysieke bewijzen van genocide zich aandienden. De schrijver en de redactie kozen dit specifieke moment om een programma voor de eliminatie van de Oekraïense natie als zodanig openbaar te maken.

Als historicus van massamoorden kan ik moeilijk veel voorbeelden bedenken waarin staten het genocidale karakter van hun eigen daden expliciet bekendmaken op het moment dat die daden publiekelijk bekend worden. Vanuit juridisch oogpunt maakt het bestaan van een dergelijke tekst (in de ruimere context van soortgelijke verklaringen en de herhaalde ontkenning door Vladimir Poetin van het bestaan van Oekraïne) het veel eenvoudiger de beschuldiging van genocide op te stellen. Juridisch gezien betekent genocide zowel handelingen die een groep geheel of gedeeltelijk vernietigen, in combinatie met enige intentie om dat te doen. Rusland heeft de daad verricht en de intentie bekend.

Dit artikel stond op Thinking About. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.

Dossier
Soort artikel

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.