Solidair met het verzet van het Oekraïense volk, voor zijn overwinning tegen de agressie

02.06.2022

Zoals ten tijde van de bevrijdingsstrijd van het Vietnamese volk, hebben we altijd aan de zijde gestaan van de onderdrukte of aangevallen volkeren, of de agressors nu de Verenigde Staten (en zijn NAVO-bondgenoten) of de USSR (en zijn bondgenoten bij het Warschaupact) waren. We zijn ons ervan bewust dat de strijd voor de nationale en sociale bevrijding van de volkeren, die verschillende oceanen en continenten doorkruist, uniek en mondiaal is.

We hebben nooit aanvaard, en aanvaarden ook nu niet, dat een mogendheid of militair blok een volk kan verhinderen over zijn eigen toekomst te beslissen. Dit druist in tegen het recht van de volkeren op nationale zelfbeschikking.

Om deze redenen scharen we ons achter het verzet van het Oekraïense volk tegen de agressie van het Russische imperialisme en zijn poging om het oude tsaristische rijk, later omgevormd tot het sovjetrijk, opnieuw op te bouwen. Net als bij andere nationale bevrijdingsoorlogen is onze solidariteit met het Oekraïense volk onvoorwaardelijk en onafhankelijk van enig oordeel over zijn politieke richting, aangezien het uitsluitend aan de Oekraïners is om over de toekomst van hun land te beslissen. Evenzo is het uitsluitend aan het Oekraïense volk om te beslissen of de oorlog voor nationale onafhankelijkheid en de voorwaarden voor vrede met de agressor worden voortgezet.

Het effectieve Oekraïense verzet tegen de invasie van de Russische supermacht toont ongetwijfeld de kracht van de morele factor en de wil van het volk aan: dit alles in tegenstelling tot die semiracistische theorieën die van de Oekraïners een speeltje in de handen van de NAVO maken. In die zin kunnen we in plaats daarvan zeggen dat het Oekraïense volk moreel en politiek al gewonnen heeft. Anderzijds zal de militaire overwinning, die we uiteraard steunen, moeilijker zijn.

De oorlog die het semi-dictatoriale regime van Poetin wil:

- is een agressie tegen het leven van de Oekraïense burgers en tegen de onafhankelijkheid van het Oekraïense volk;

- is een agressie tegen Russische burgersoldaten van alle nationaliteiten, die naar het slachthuis worden gestuurd en worden opgeofferd om het binnenlandse politieke regime en het Russische kapitalisme te versterken;

- is een bedreiging van het imperialisme en het Groot-Russisch nationalisme voor alle post-Sovjetrepublieken;

- is een aansporing voor de andere imperialistische mogendheden om militaire interventies in de wereld uit te voeren;

- heeft al geleid tot versterking en uitbreiding van de NAVO en verhoging van de militaire uitgaven;

- zet aan tot de verspreiding van kernwapens, aangezien Oekraïne vrijwillig strategische en tactische kernkoppen aan Rusland heeft afgestaan, alsmede de vliegdekschepen die van Oekraïne de derde kernmogendheid ter wereld hebben gemaakt. In ruil daarvoor beloofde Rusland in 1994 de integriteit en soevereiniteit van Oekraïne te respecteren. Het was de eerste staat ter wereld (na Zuid-Afrika) die eenzijdige nucleaire ontwapening doorvoerde.

Dat het Russische nationalistische semi-dictatoriale regime, dat vele organisaties van Europees rechts steunt, Oekraïne wil 'denazificeren' is een belediging voor de slachtoffers van de Holocaust, voor het anti-fascisme, voor de opoffering van de Sovjetvolkeren zelf in de oorlog tegen het Derde Rijk.

Men kan niet zeggen dat dit een oorlog tussen imperialismen is, omdat Oekraïne geen imperialistisch land is, maar doordrongen is van zowel Russisch als westers kapitaal.

Vrede kan niet worden opgevat als een overeenkomst tussen imperialistische mogendheden die invloedssferen verdelen ten koste van volkeren.

We kunnen niet eenvoudigweg zeggen 'stop de oorlog', maar we moeten strijden voor de terugtrekking van de binnenvallende troepen of hun militaire nederlaag.

Je kan niet tegen het Oekraïense volk zeggen 'verzet je!', zonder het recht te erkennen om zich te voorzien van adequate wapens voor hun legitieme verdediging, waar en hoe ze dat kunnen. Er kan geen gelijke afstand bestaan tussen het verzet van een volk en de agressor.

Daarom vragen we om de grootst mogelijke intellectuele en materiële solidariteit met het verzet van het Oekraïense volk tegen de imperialistische invasie van Poetin. We vragen om solidariteit met degenen in Rusland die zich tegen de oorlog verzetten en daarbij vele jaren gevangenisstraf riskeren en met de Russische soldaten die weigeren verder te vechten tegen hun Oekraïense broeders.

Naast lokale initiatieven van solidariteit met het Oekraïense volk stellen we voor een Werelddag van Solidariteit met het Oekraïense verzet te organiseren, zoals al is gebeurd voor de bevrijdingsstrijd in Vietnam en tegen de imperialistische agressie in Irak.

Op basis van onze verklaring sluiten we ons aan bij het initiatief van het Europees Netwerk voor Solidariteit met Oekraïne (ENSU).

Eerste handtekeningen

(Argentinië) Horacio Tarcus, Beatriz Sarlo, Vera Carnovale, Laura Fernández Cordero, Martín Baña, Alejandro Gallian, Maristella Svampa, Pablo Stefanoni, Pablo Alabarces, Carlos Altamirano, Carlos Penelas, Mariano Schuster, Abel Gilbert, Alejandro Katz, Horacio Ricardo Silva, Karina Jannello, Adrián Gorelik, Hugo Vezzetti

(Brazilië) Maria Elisa Cevasco, Vanessa Oliveira

(Cuba) Julio César Guanche

(Ecuador) Marc Saint-Upery

(Spanje) Jaime Pastor Verdú

(Baskenland) Joxe Iriarte 'Bikila'

(Frankrijk) Michel Antony, Michael Löwy, Richard Neuville, Dardo Scavino, Jean Puyade, Christian Mahieux, Patrick Silberstein, Robi Morder, Mariana Sanchez, Hélène Roux, Elisa Moros, Catherine Samary, Pierre Pelan, Patrick Le Trehondat, Sylvain Silberstein, Romain Descottes, Francis Sitel, Armand Creus, Jean-Paul Bruckert, Eva Roussel, Irène Paillard, Stefan Bekier, John Barzman, Laurence Boffet, Nara Cladera, Hortensia Ines, Julien Troccaz

(India) Jairus Banaji, Rohini Hensman

(Italië) Antonella Marazzi, Roberto Massari, Michele Nobile, Riccardo Bellofiore, Oreste Scalzone, LarisMassari, Giorgio Amico, Andrea Furlan, Giovanna Vertova, Liben Massari, Dario Giansanti, Cinzia Nachira, Anna Della Ragione, Walter Baldo C., Andrea Coveri, Marco Noris

(Mexico) Rafael Mondragón

(Nederland) Jan Lust

(Peru) Hugo Blanco, José-Carlos Mariátegui (nieto)

(Polen) Zbigniew M. Kowalewski, Katarzyna Bielińska, Stefan Zgliczyński, Michał Siermiński, Szymon Martys, Paweł Szelegieniec, Artur Maroń, Jacek Drozda

(Zwitserland) Stefanie Prezioso, Jean Batou

(Ukraïne [Україна]) Hanna Perekhoda

(Verenigd Koninkrijk) Gilbert Achcar, Alessandra Mezzadri   

(VS) Scott Carter, Linda Allegro

(Uruguay) Gerardo Garay, Gerardo Caetano

Dossier
Soort artikel

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.