Op 8 november trotseerden opnieuw ruim 200.000 mensen de ijzige kou voor het vierde Rode Lijn protest in Amsterdam. Dat de felle aanvallen van extreemrechts niet mochten baten is goed nieuws. Dat deze Rode Lijn de BDS-beweging omarmd heeft, is zelfs nog beter.

De demonstratie werd gedragen door onder meer Oxfam Novib, de Palestijnse Gemeenschap in Nederland en The Rights Forum. Een belangrijke stap vooruit in vergelijking met de vorige Rode Lijn protesten was dat deze keer BDS Nederland (Boyot, Desinvesteren, Sancties) ook medeorganisator was. Het was extra bemoedigend dat Omar Barghouti, een Palestijnse oprichter van de internationale BDS-beweging, was uitgenodigd om te spreken. Het is jammer dat het podium niet heel goed te horen was, maar dat doet niet af aan de kracht van de bijdragen. Barghouti’s speech over de genocide als inherent verbonden aan het zionistische project benadrukte hoe de etnische zuivering van de Palestijnen door Israël niet slechts door Netanyahu’s regering komt:

‘Israël is begonnen aan wat de laatste fase van zijn kolonisatieproject lijkt te zijn: de uitroeiing van de overlevenden van de nog altijd voortgaande Nakba. […] Dit valt niet af te doen als louter de wil van de huidige fascistische leiders van het land.’

Nederlandse steun

Het protest zelf was gericht op de normalisatie van solidariteit met de Palestijnen, en anderzijds bedoeld om de Nederlandse regering tot actie te dwingen. Er was dan ook gemobiliseerd rond vier concrete eisen:

1. Alle wapenhandel en militaire samenwerking met Israël moet worden stopgezet.
2. Alle handel en investeringen die bijdragen aan de illegale bezetting en de genocide moeten worden stopgezet.
3. Er moet een permanent staakt-het-vuren komen en ongehinderde, onvoorwaardelijke en veilige toegang tot hulp moet worden gegarandeerd.
4. De Nederlandse regering moet maximale druk uitoefenen om de illegale bezetting definitief te beëindigen.

Dat Nederland na ruim drie jaar versnelde genocide niet verder is gekomen dan een handelsverbod op producten uit illegale nederzettingen, is een grof schandaal. Daarbij wordt dit verbod nauwelijks gehandhaafd en is het slechts een druppel op een gloeiende plaat zijn.  Te meer omdat Nederland praktisch bovenaan staat in de lijst met landen met directe investeringen in Israël. In 2023 was Nederland zelfs de onbetwiste investeringsleider en besloegen deze maar liefst vijftig miljard euro.

Ook Israëlische wapenproducenten als Elbit en Rafael gebruiken Nederland als uitvalsbasis voor hun Europese dochterbedrijven, en Nederlandse defensie-industrie zelf doet ook regelmatig zaken met de koloniale bezettingsmacht. Zo kocht het Nederlandse defensiebedrijf AIA recent de licenties op om twee Israëlische vuurwapens te mogen produceren in Europa. Oorloghitserij wordt daarbij gebruikt om kritiek op wapenhandel met het genocidale Israël van de hand te doen. Ook minister van Defensie Dilan Yesilgöz maakt zich hieraan schuldig, stellende dat ‘de bescherming van eigen militairen’ belangrijker zou zijn dan ook maar de kleinste sancties.

Hetze

Extreemrechts zelf zette in elk geval elke bekende truc in om zowel vooraf als naderhand de demonstratie te demoniseren. De Telegraaf waarschuwde in een hoofdredactioneel commentaar voor een ‘explosie van Israël-haat’ en richtte zijn pijlen op de Palestijnse sprekers, waarbij Barghouti werd aangevallen om eerdere uitspraken waarin hij zich positief uitliet over gewapend Palestijns verzet. Selectieve verontwaardiging over geweld is echter niets nieuws, en medeorganisator namens The Rights Forum Edwin van ‘t Pad vatte deze voorspelbare reactie goed samen: ‘Al hadden we de paus op het podium gezet, dan had rechts ons antisemitisme en Hamas-sympathieën verweten.’ 

Bij De Oranjezondag trok Victor Vlam die verdachtmaking door naar de mars zelf. Volgens hem liepen er organisaties mee die Hamas en antisemitisme steunen. Vlam, die de deelnemers aan de vorige Rode Lijn al ‘250.000 narcisten’ had genoemd, zei dat de demonstranten ‘kennelijk een probleem hebben met genocide’ en vooral voor een ‘lekker uitje’ naar Amsterdam kwamen. Dat Vlam zelf eind oktober nog een door het CIDI gesubsidieerd uitje ondernam naar illegale nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever zette de ‘communicatie-expert’ uiteraard in positiever daglicht.

Een dag na de mars kreeg de Palestina-beweging nog een trap na tijdens de alternatieve nationale Kristallnachtherdenking. Chanan Hertzberger, voorzitter van het Centraal Joods Overleg, gebruikte de herdenking van de antisemitische pogrom van 1938 om uit te halen naar de Rode Lijn. Hij sprak van een ‘genocideleugen’ en stelde de oproep om de Nederlandse medeplichtigheid te beëindigen voor als een pleidooi om Israël van de kaart te vegen. Jetten, die hier wél aanwezig was, sprak er over de bestrijding van antisemitisme maar liet de aanval op de demonstranten onbeantwoord.

Hartverwarmend

Ondanks de rechtse haatcampagne trokken ruim 200.000 mensen naar het Museumplein. De samenstelling van het protest was ook opvallend: waar vijftien jaar geleden veel Marokkaanse- en Turkse Nederlanders aansloten, en tijdens het begin van de genocide bijvoorbeeld veel Syrische en Palestijnse Nederlanders, waren er nu ook veel witte Nederlanders op leeftijd. Dit illustreert de enorme groei van de beweging en dat in een land dat van oudsher juist erg verbonden was met het zionistische project. Maar het laat zien dat er ook meer werk nodig is om bijvoorbeeld islamitische netwerken volwaardig onderdeel te maken van de mobilisaties.

De trucs van de zionisten en hun bondgenoten hebben geen deuk in een pak boter weten te slaan, en claims over ‘antisemitisme’ zijn voor ieder zichtbaar als wanhopige leugens. Er deden immers meerdere Joodse organisaties mee. Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid, rekende ter plekke met het CIDI af: 

‘Wij laten onze achtergrond, onze identiteit, niet misbruiken, door niemand, om massamoord te rechtvaardigen. Afgelopen vrijdag 6 november schreef het CIDI, de Nederlandse lobbygroep voor Israël en het zionisme: “Waar gaat het heen in Nederland?” Vandaag, 8 november, krijgt het CIDI zijn antwoord. Nederland gaat naar het Museumplein … om er rood aangelopen van verontwaardiging te protesteren tegen een nu drie jaar durende massamoord die volgens datzelfde CIDI geen genocide heten mag maar het wel is.’

Met het weigeren van zelfs de meest voor de hand liggende eisen plaatst de regering zich niet alleen lijnrecht tegenover de honderdduizenden mensen van de Rode Lijn demonstratie, maar ook tegenover miljoenen Nederlanders, van wie de helft voor sancties tegen Israël zou zijn. Het is nu zaak deze energie te kanaliseren naar concrete bds-campagnes die de terreurstaat nog verder in het defensief drukken.

Beelden van het protest gingen de wereld over, en de toekomst van de wereldwijde Palestina-beweging is er een van onvoorwaardelijke, internationale solidariteit en massale zelforganisatie. De honderdduizenden die op 8 november hand in hand de Rode Lijn trokken, geven dan ook het enige juiste voorbeeld.

Kom zondag naar de boeklancering tijdens Marxisme Dag met schrijvers Hamza Hamouchene en Abi Bae ‘Towards Palestinian liberation: global perspectives on anti-colonial resistance & solidarity’

Foto: de manifestatie van het Rode Lijn protest op Museumplein (© @ardennenbob.bsky.social).

Overgenomen van socialisme.nu.