De Internationale Sozialistische Organisation steunt de oproepen voor een demonstratie en een bijeenkomst op 27 september in Berlijn – 'Zusammen für Gaza' en 'All Eyes on Gaza'.

De kritiek hierop is begrijpelijk. Sommige organisaties uit het spectrum van de Palestijnse solidariteitsbeweging, ook internationaal, wijzen er terecht op dat de oproepen in hun bewoordingen te zwak blijven: ze hebben het over 'humaniteit' en 'vrede', terwijl het in werkelijkheid gaat om kolonialisme, apartheid en de bevrijdingsstrijd van een heel volk. Wie alleen maar spreekt over 'twee partijen' die zich op de een of andere manier met elkaar moeten verzoenen, verhult de verhouding tussen onderdrukten en onderdrukkers.

Maar juist omdat die kritiek klopt, is het verkeerd om weg te blijven van de demonstratie op 27 september. In Duitsland wordt op dit moment beslist of solidariteit met Palestina blijvend wordt gereduceerd tot beschuldigingen van antisemitisme – of dat we erin slagen om het te verankeren als een legitiem, vanzelfsprekend onderdeel van links beleid.

We zien dat de pro-zionistische en anti-Duitse houding, die jarenlang de radicale linkse beweging heeft verlamd, aan het wankelen is. Die houding vertegenwoordigt noch de meerderheidsopinie in de samenleving, noch de nieuwe realiteit binnen links na de winst [van Die Linke] bij de laatste Bondsdagverkiezingen. Voor het eerst sinds jaren is er een echte kans dat solidariteit met Palestina niet als een marginale positie, maar als een meerderheidspositie in linkse bewegingen zichtbaar wordt.

We moeten niet doen alsof het alleen om de tekst van een oproep gaat. Die Linke als partij – of in ieder geval delen daarvan – heeft in het verleden solidariteit met Israël hoog in het vaandel gehad, ten koste van solidariteit met Palestina. Dat nu een partij die in de parlementen zit, partij kiest voor Gaza, is een stap vooruit. Natuurlijk zal er met grote ngo's als Medico International of Amnesty International geen strijdbare koers worden gevaren. Maar het is een politieke breuk dat die krachten samen Die Linke en met solidariteitsgroepen voor Palestina de straat opgaan – en dat is precies de kans om daar in te grijpen.

Deze demonstratie is een stap vooruit. Het is een platform van waaruit een nieuwe poging kan worden ondernomen voor effectieve internationale solidariteit – een solidariteit die verder gaat dan humanitaire clichés en die echt een einde maakt aan de Duitse medeplichtigheid aan de bezettings- en oorlogsmisdaden van Israël.

Vanuit een socialistisch perspectief betekent dat: het juiste versterken, het onduidelijke verduidelijken. In een land dat een van de belangrijkste politieke, economische en militaire bondgenoten van Israël is, moeten we het debat op massaal niveau voeren – niet in een kleine, veilige ruimte. Wie zich nu terugtrekt, loopt het risico dat solidariteit met Gaza taboe blijft.

Ja, de formuleringen van de oproepen blijven achter bij wat nodig is. Ja, ze drukken niet de volledige radicaliteit van de bevrijdingsstrijd uit. Maar deze demonstratie kan een stap zijn om de blokkade te doorbreken die ons al jaren begeleidt: de eindeloze herhaling van beschuldigingen van antisemitisme tegen elke concrete vorm van solidariteit. Ze kan de weg vrijmaken om de volgende keer duidelijker, scherper en consequenter te mobiliseren.

Daarom is het goed om er nu, op 27 september, bij te zijn – en de discussie vooruit te helpen.

Internationale Sozialistische Organisation is onze zusterorganisatie in Duitsland.

Dit artikel stond op ISO. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.