Het is lastig om cijfers te geven over zo'n drukke dag, vol met mensen en eindelijk van alle leeftijden. Wat zeker is, is dat we al jaren niet meer zo'n stroom van arbeiders en studenten hebben gezien die zich in de belangrijkste Italiaanse steden zoals Napels, Milaan, Bologna, Turijn, Brescia, Florence, Palermo, Catania en nog zo'n zeventig andere steden hebben verzameld.

De algemene staking die door de vakbonden was uitgeroepen, was niet alleen een succes, maar overtrof zelfs de verwachtingen. De havens van Genua, Livorno, Marghera, Triëst en Salerno werden geblokkeerd. In Bologna werd de ringweg bezet, terwijl in Florence de snelweg naar Pisa en Livorno werd geblokkeerd. De demonstraties namen in de loop van de dag toe en ook 's avonds werden de straten van talrijke steden overspoeld door nieuwe acties en blokkades.

Eigenlijk is de omvang van deelname tot op zekere hoogte verrassend. De mobilisaties tegen de genocide in Gaza en ter ondersteuning van het Palestijnse volk zijn het afgelopen jaar gegroeid en hebben grote groepen niet-activisten betrokken die hadden deelgenomen aan de demonstraties van 21 juni in Rome. In de loop van het jaar zijn ook de stedelijke protesten gegroeid, ondanks de versnippering die ze vaak kenmerkte.

Het initiatief van de Global Sumud Flotilla heeft zeker als bindende factor gewerkt en de deelname uitgebreid naar grote delen van de bevolking, zoals arbeiders en arbeidsters. Vanaf eind augustus en begin september zijn er steeds meer acties geweest om de 'flotilla' te steunen en is de verontwaardiging gegroeid tegen het beleid van genocide en etnische zuivering en tegen de regering-Meloni, die de handels- en militaire banden met Israël gewoon laat lopen en steeds meer meegaat met de keuzes van Trump en de NAVO.

Ondertussen was op veel werkplekken de roep om een algemene staking sterker geworden en is de bereidheid om in solidariteit met het Palestijnse volk in actie te komen toegenomen.

De basisvakbonden (Unione Sindacale di Base – USB), die altijd al zijn opgekomen voor het Palestijnse volk en tegen de genocide in Gaza, hebben die bereidheid ondersteund en de algemene staking uitgeroepen, waar veel arbeiders en arbeidsters al voor in waren. Het is geen toeval dat vooral in het onderwijs, maar niet alleen daar, veel leden van de vakbond CGIL hebben gestaakt.

De CGIL heeft echter een kans gemist. In plaats van mee te doen aan de grote acties en de algemene staking, besloot ze haar eigen ding te doen met initiatieven die helemaal los stonden van de acties die al bezig waren. Toch hadden belangrijke organisaties zoals Arci en Anpi en andere verenigingen en ngo's die de Global Sumud Flottilla steunen, besloten mee te doen aan de algemene staking.

De algemene staking van 22 september heeft weliswaar niet heel Italië lamgelegd, maar vormt wel een cruciaal moment voor de uitbreiding van een grote beweging ter ondersteuning van Gaza en het Palestijnse volk en tegen het imperialistische en oorlogszuchtige beleid van de westerse regeringen en de Italiaanse regering. Het zegt ook iets over de Europese mobilisaties en de noodzaak van een Europese algemene staking tegen regeringen die medeplichtig zijn aan genocide en voorstanders zijn van herbewapening.

Gippò Mukendi Ngandu is een activist van Sinistra Anticapitalista, onze zusterorganisatie in Italië.

Dit artikel stond op Sinistra Anticapitalista. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.