Het Klimaatakkoord van Parijs (2015) heeft voor het eerst een gevaarlijke grens voor de opwarming van de aarde vastgesteld: 'Ruim onder 2 °C blijven en tegelijkertijd blijven proberen (sic) om niet meer dan 1,5 °C op te warmen' ten opzichte van de pre-industriële periode.

In de jaren daarna las of hoorde ik in de media meestal dat het doel van Parijs was om de gemiddelde temperatuur op aarde niet meer dan 2 °C te laten stijgen. Met andere woorden, de ‘opiniemakers’ maakten, uit onwetendheid, uit eenvoud of om een andere reden, objectief gezien de (willekeurige) keuze om de klimaatpolitiek van de regeringen wat ruimte te geven: 2 °C is natuurlijk minder streng dan 1,5 °C.

Nu het venster van 1,5 °C dichtgaat en een wetenschappelijke publicatie zegt dat dat doel niet meer haalbaar is, verandert het verhaal in de media: veel ‘opiniemakers’ zeggen dat het doel van Parijs niet meer gehaald kan worden. Gisteren beweerden ze nog dat het doel 2 °C was, vandaag moedigen ze ons aan om te zeggen: 'vaarwel, doel van Parijs, vaarwel 1,5 °C maximum'.

Wie heeft er baat bij die semantische spagaat? Dat zijn degenen die denken – en altijd hebben gedacht – dat 'ruim onder de 2 °C blijven enzovoort' 'onmogelijk' is omdat het onverenigbaar is met de groei van de kapitalistische economie, die voor meer dan 80 procent op fossiele brandstoffen draait. Onverenigbaar dus met hun winsten, hun privileges en hun patriarchale, koloniale en kapitalistische overheersingssysteem.

Voor hen zijn er, gezien de wetenschappelijke diagnoses, maar twee oplossingen (die elkaar niet uitsluiten): ofwel klimaatontkenning à la Trump verspreiden (wat toch niet zo eenvoudig is), ofwel wanhoop en berusting zaaien met het motto 'ach, het is toch allemaal verloren'.

Maar 'alles is niet verloren': wat verloren is, is natuurlijk verloren, maar we staan nog maar aan het begin van de ramp, en die is nog niet uitgemond in een catastrofe. Dat betekent dat de ecosociale strijd in elke fase het verschil kan maken en zelfs het tij kan keren.

We kunnen alleen maar strijden. We kunnen ons alleen maar aansluiten bij de strijd om die te laten samenkomen in een eco-socialistisch alternatief.

Dit artikel stond op ESSF. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.