De aanhoudende protesten die Iran op zijn kop zetten, laten zien hoe boos mensen zijn door decennia van dictatuur, hoge kosten van levensonderhoud, ongecontroleerde inflatie en de slechte levensomstandigheden van miljoenen mensen. Internationale sancties en het rampzalige economische beleid van de Islamitische Republiek Iran hebben een diepe recessie veroorzaakt, terwijl de elites van het regime en de Revolutionaire Garde enorme fortuinen hebben vergaard.

Beginnend bij handelaren in de Grote Bazaar van Teheran verspreidde de sociale onrust zich snel naar meer dan 80 steden, waarbij arbeiderswijken, kleine handelaren die door de crisis in de knel zitten, studenten en jongeren zonder toekomst in opstand kwamen. Zo is het uitgegroeid tot een landelijke politieke beweging, die een nieuwe uitdaging vormt voor het autoritaire, corrupte islamitische regime dat gebaseerd is op de uitbuiting en onderdrukking van vrouwen en nationale minderheden.

Al tientallen jaren, en vooral door de grote mobilisaties van 2022, toen vrouwen voorop liepen in de ‘Jin, Jiyan, Azadi’-opstand, is het Iraanse volk moedig tegen de autoriteiten opgekomen en heeft het steeds zijn verlangen naar een democratische samenleving, gelijkheid en sociale rechtvaardigheid laten horen.

Ook de huidige beweging is niet beperkt tot een simpele incidentele opstand: ze belichaamt een nieuwe fase in de strijd van arbeiders, studenten, vrouwen en onderdrukte volkeren – met name het Koerdische volk van Rojhilat – om hun lot in eigen handen te nemen.

Door de sociale eisen van de massale mobilisaties van 2018 en 2019 te combineren met de eisen voor gelijkheid en vrijheid die centraal staan in de opstand ‘vrouw, leven, vrijheid’, heeft de huidige mobilisatie een enorm revolutionair potentieel. De Islamitische Republiek Iran staat op haar laatste benen en dat weet ze. Het regime wordt alleen bijeengehouden door geweld en wreedheid. We veroordelen ondubbelzinnig de staatsrepressie en het gebruik van politiegeweld tegen demonstranten en sociale, vakbonds-, politieke en culturele activisten.

We betuigen onze volledige solidariteit met hun stakingen, bijeenkomsten en demonstraties, hun eisen en hun vormen van autonome organisatie. We steunen hun strijd voor een samenleving zonder uitbuiting en onderdrukking.

Ons internationalisme kan niet worden gereduceerd tot een simpele morele veroordeling: het gaat om het erkennen en concreet ondersteunen van de kracht van zelfemancipatie van volkeren tegen alle vormen van onderdrukking. De volkeren van Iran willen niet kiezen tussen twee despotismen.

We wijzen de plannen voor ‘regimeverandering’ van Trump en Netanyahu af, die proberen een oplossing van bovenaf op te leggen door de monarchistische beweging te financieren en te dreigen met verdere militaire interventie tegen Iran. Achter de plannen van Trump schuilt de duidelijke doelstelling om controle te krijgen over de fossiele brandstofreserves, zoals hij duidelijk heeft aangegeven met betrekking tot Venezuela.

De recente geschiedenis laat zien dat bombardementen, sancties en externe inmenging alleen maar de hegemonie van de grote westerse mogendheden en autoritaire staten versterken, volkeren verwoesten en de arbeidersklasse verdelen. De mensen hebben geen imperialistische ‘beschermers’ of autoritaire regimes nodig: hun bevrijding kan alleen komen door onafhankelijke, verenigde en zelfgeorganiseerde strijd van arbeiders, vrouwen, jongeren en nationale minderheden zelf, om vrij te beslissen over hun toekomst zonder imperialistische inmenging.

Dit artikel stond op Fourth International. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.