Hieronder publiceren we het pamflet dat onze zusterorganisatie Gauche anticapitaliste heeft uitgedeeld tijdens de demonstratie tegen militarisering op 14 juni in Brussel. [1] Gauche anticapitaliste heeft deelgenomen, ondanks hun meningsverschillen met de tekst van de oproep, om hun standpunten voor een rechtvaardige vrede naar voren te brengen. (red. Grenzeloos)

Gauche anticapitaliste steunt de oproep tot de demonstratie tegen militarisering op 14 juni in Brussel niet. Hier is waarom.

De oproep om op 14 juni te demonstreren gooit kapitalistische herbewapeningsplannen, neokoloniale oorlogen en het gewapende verzet van volkeren die door het imperialisme worden aangevallen op één hoop onder de noemer ‘antimilitaristisch’. Gauche anticapitaliste weigert die vermenging. Wij zeggen zowel 'Nee tegen kapitalistische militarisering', nee tegen 'Rearm Europe' als 'Ja tegen de strijd van de volkeren tegen imperialistische agressie'.

'Oorlog is een gruwel', zegt de oproep. Uiteraard. Oorlog in het algemeen is een gruwel. Met uitzondering van de fascisten is niemand voor oorlog. Maar het veroordelen van oorlog in het algemeen helpt niet om in elk concreet geval van oorlog een standpunt voor vrede in te nemen.

Het onderscheid maken tussen kapitalistische militarisering en het recht op zelfverdediging van aangevallen volkeren is nu cruciaal, omdat de imperialistische mogendheden openlijk weer overgaan tot roofoorlogen. De militaire productie wordt weer opgestart met duidelijke doelstellingen: zich rijkdommen en gebieden toe-eigenen en zich versterken ten opzichte van concurrenten, ten koste van de volkeren.

In die context verdedigt Gauche anticapitaliste het recht van aangevallen naties om zich te verdedigen tegen imperialistische agressie, ook met wapens. De nederlaag van de agressor is overigens meestal de voorwaarde voor vrede. Dat was een van de lessen van de nederlaag van de nazi's in 1945. Het was ook de grote les van de Amerikaanse nederlaag in Vietnam in 1975. De actualiteit toont aan dat die les vandaag de dag nog steeds geldt.

De Verenigde Staten en Israël zijn bij verrassing een vernietigende imperialistische oorlog tegen Iran begonnen. Hoewel we solidair zijn met het Iraanse volk tegen de misdadige dictatuur van de mollahs, is Gauche anticapitaliste van mening dat Iran het legitieme recht heeft om zich te verdedigen. We gaan nog een stap verder: hoewel een nederlaag van Trump en Netanyahu bij lange na niet voldoende zou zijn om vrede en gerechtigheid in het Midden-Oosten te waarborgen, hopen we niettemin dat de agressors verslagen zullen worden. Want één ding is zeker: hun overwinning zou leiden tot nog meer onrecht, wreedheden en geweld tegen de volkeren in de regio.

Hetzelfde geldt voor Oekraïne, maar daar is de situatie nog duidelijker dan in Iran. Rusland is onverwachts een verwoestende imperialistische oorlog begonnen. Aan de ene kant staat het neofascistische regime van Poetin (gesteund door de neofascist Trump), aan de andere kant het Oekraïense volk dat weigert dat zijn bestaan wordt ontkend en dat zijn land tot de status van kolonie wordt teruggebracht. Het is duidelijk dat vrede alleen kan worden bereikt door de nederlaag van Poetin. Het is bovendien duidelijk dat die nederlaag een nederlaag zal zijn voor extreemrechts wereldwijd. Daarom is Gauche anticapitaliste solidair met het Oekraïense volk. De hele linkse beweging zou hetzelfde moeten doen en van de landen die zich democratisch noemen eisen dat ze de Oekraïners de middelen geven om weerstand te bieden.

Wat doet de Oproep in plaats daarvan? Hij ontdoet de agressor van zijn verantwoordelijkheid en speculeert dat 'het einde van de oorlog in Oekraïne de weg kan vrijmaken voor een nieuw besef van de noodzaak om te investeren in een inclusief veiligheidssysteem'. Maar welk 'einde van de oorlog', hoe, onder welke voorwaarden? Volledige terugtrekking van de Russische troepen of niet? Herstelbetalingen of niet? Veroordeling van Poetin voor oorlogsmisdaden of niet?

'België kan een proactieve rol spelen bij het tot stand brengen van een vredesakkoord met Rusland', zegt de oproep om op 14 juni te demonstreren. Poetin sluit echter elk 'vredesakkoord' uit dat de volledige terugtrekking van zijn troepen, herstelbetalingen en uiteraard zijn eigen veroordeling inhoudt. De oproep van de organisatoren dat België een proactieve rol moet spelen, enzovoort, moet dus tussen de regels door worden gelezen als steun voor een compromis tussen Trump en Poetin ten koste van het Oekraïense volk (waarvan het recht om zich uit te spreken over de inhoud van dit zogenaamde 'akkoord' niet eens wordt vermeld!). Dat is grofweg de lijn van Bart De Wever, zoals die expliciet werd gesteund door sommige ondertekenaars van de Oproep, tijdens het parlementaire debat over Euroclear.

'Diplomatie en de-escalatie vormen de basis voor duurzame vrede', zegt de Oproep. Nee. De agressor en het slachtoffer op gelijke voet plaatsen, betekent altijd de kant van de agressor kiezen.

De basis voor duurzame vrede, in Oekraïne, in Palestina en overal, is gerechtigheid. No justice no peace.

Noot

1. De Vredesbeweging in Nederland heeft opgeroepen tot deelname aan de demonstratie.

Dit artikel stond op Gauche anticapitaliste. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.