Terwijl Europa zijn tweede lentehittegolf van het jaar doormaakt.

Terwijl de gevolgen voor de volksgezondheid, de landbouw en het milieu ongetwijfeld verwoestend zullen zijn.

Terwijl deze extreme weersomstandigheden (net als de hittegolven in India en op Antarctica) een teken zijn dat de opwarming van de aarde, die voornamelijk te wijten is aan het gebruik van fossiele brandstoffen, de aarde in een onomkeerbare ramp stort.

Terwijl we, net als bij covid maar dan op structurele wijze, een openbaar noodplan zouden moeten aannemen om 1) de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te beschermen en zorg te dragen voor het leven; 2) de uitstoot van CO₂, CH₄, enzovoort onmiddellijk drastisch te verminderen, met zo veel mogelijk sociale rechtvaardigheid, te beginnen met het uitbannen van ontbossing en onnodige productie, transport en diensten (privéjets, jachten, enzovoort).

Terwijl de voortdurende verslechtering van de situatie duidelijk aantoont dat de financiële sector, de energiesector en de landbouwproductie uit de greep van het grootkapitaal moeten worden gehaald om de uitwerking van globaal beleid mogelijk te maken, met het oog op een andere samenleving: een goede, werkelijk menselijke, ecosocialistische samenleving.

Terwijl dit alles overduidelijk is:

Hebben de financiële investeringen in fossiele brandstoffen in 2025 opnieuw een sprong voorwaarts gemaakt en niet alleen in de VS: ook in Europa en China – en natuurlijk in Rusland.

De leden van de G7 komen respectvol (in geklimatiseerde ruimtes) bijeen rond de meest criminele, de meest fanatieke, de meest domme van de pro-fossiele klimaatontkenners, zonder ook maar één woord over het klimaat te zeggen. Het toppunt: ze gaan zelfs zo ver dat ze Trump feliciteren met het herstellen van de vrede (!) in Iran en verheugen zich samen met hem over het feit dat de kostbare olie weer via de Straat van Hormuz kan stromen! Klootzakken!

Ze wedijveren allemaal om AI te ontwikkelen waarvan de datacenters op weg zijn om evenveel impact op het klimaat te hebben als de transportsector (die al snel zal worden ingehaald).

De Europese Commissie gaat in overeenstemming met de regeringen en onder druk van het bedrijfsleven gewoon door met het afbreken van de toch al zeer ontoereikende maatregelen voor de regulering van de uitstoot die in het kader van haar eigen 'groene plan' zijn genomen (verbrandingsmotoren, methaanlekkages, de emissierechtenmarkt: alles gaat door de omnibus-molen van de 'vereenvoudiging'...).

Een niet te verwaarlozen aantal media blijft de mensen wijsmaken dat het ‘mooi weer’ is (deze onzin wordt zelfs herhaald door linkse mensen die zich verheugen op de zon voor hun eindejaarsbarbecue!).

Een (toch wel) anekdotisch resultaat: onder een brandende zon die niet onderdoet voor die op de Peloponnesos in augustus, blijven de vliegtuigen van Ryanair hun helse heen-en-weer-vluchten boven mijn tuin voortzetten, alsof er niets aan de hand is en de hele politieke klasse is daar blij mee, want ‘het zorgt voor bedrijvigheid’. Een perfecte illustratie van de dodelijke automaat – de kapitalistische winst – die de samenleving tot in haar ziel verslindt en in de plaats treedt van het verstand.

Maar uiteindelijk zal het tij keren (klimaatmetafoor). Onvermijdelijk zal de ramp… de ramp weer op de sociale en politieke agenda zetten. De eerste tekenen van groeiende bezorgdheid komen naar voren in de peilingen in de Verenigde Staten. Zelfs als we een messiaanse houding aannemen, moeten we standhouden en ons baseren op de wetenschap. Het ‘realisme’ afwijzen. Overal waar mogelijk breuken maken in het productivisme. De grote organisaties, vooral de vakbonden, wakker schudden om het sociale, het ecologische en het democratische in de strijd met elkaar te verweven.

We zullen niet terugkeren naar de wereld van vroeger, nee. Het Holoceen — dat de opbloei van de beschaving mogelijk heeft gemaakt — is voorbij, wat geologen officieel ook mogen beweren. De stijging van de zeespiegel (die nog heel, heel lang zal doorgaan, zelfs als de uitstoot onmiddellijk zou worden stopgezet) is onomkeerbaar. Dat geldt ook voor het verlies aan biodiversiteit (bijvoorbeeld koralen) en aan ecosysteemfuncties (in ieder geval op menselijke tijdschaal). Maar we hebben nog steeds de mogelijkheid om te leven, en goed te leven, allemaal, in een beheersbaar Antropoceen, waarin de gemiddelde oppervlaktetemperatuurstijging 'ruim onder 2 °C' blijft (Akkoord van Parijs) en zich uiteindelijk — over 2000 jaar! — zal stabiliseren op ongeveer 1 °C boven het niveau van het Holoceen.

De enige conclusie die we hieruit kunnen trekken: de mate waarin het Antropoceen 'beheersbaar' is, de aarde die we aan onze kinderen en kleinkinderen zullen nalaten, 'tot in alle eeuwigheid', hangt af van onze strijd nu tegen de kapitalistische Moloch. Laten we samen moedig, vastberaden, vindingrijk en zo vrolijk mogelijk zijn. ‘Medemensen die na ons leven, laat uw hart niet verhard zijn tegen ons.’

Dit artikel stond op ESSF. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.