Het kabinet-Jetten komt met een fiscale herverdeling. De maatregelen zijn een voortzetting van de al langer lopende trend van het verminderen van de belastingdruk voor de rijken door deze naar de arbeidersklasse te verleggen. Inmiddels heeft Nederland een regressief belastingstelsel: lage- en middeninkomens dragen meer belasting af dan rijken en bedrijven.

In februari stemde de Tweede Kamer voor de invoering van de vermogensaanwasbelasting, een heffing over de toegenomen waarde van bezit. De bestaande heffing op vermogen vindt momenteel plaats door het toepassen van een fictief rendement. Maar de Hoge Raad bepaalde dat het werkelijke rendement moet worden belast als dit lager is dan het fictieve rendement. De Tweede Kamer had een simpele wet kunnen maken door vermogens met vaste percentages te belasten, zoals dat het geval was voordat VVD-er Gerrit Zalm dat in 2001 afschafte.

Ondanks het feit dat de nieuwe heffing de positie van grote beleggers en vermogenden beschermt en kleine beleggers en spaarders met hen over één kam scheert, kwamen zij alsnog met een berg aan kritiek. Hierop kwam hun minister Eelco Heijnen in beweging en beloofde dat de aanwasbelasting slechts een tussenstation is naar een belasting die pas wordt toegepast bij de verkoop van bezit. Het toont de arrogantie van een klasse die gewend is geraakt aan niets anders dan toenemende lastenverlagingen.

Nederland is het enige land in de EU dat vermogen zelfs fiscaal subsidieert. Een belangrijk onderdeel daarvan is de hypotheekaftrek. Naast de hypotheekrenteaftrek worden tal van andere belastingmaatregelen door Jetten in stand gehouden of uitgebouwd, die neerkomen op subsidies voor de rijken en het bedrijfsleven. Het is extra cynisch dat de gigantische oorlogsuitgaven die bedoeld zijn om het Nederlandse kapitaal te beschermen betaald gaan worden door het belasten van lage- en middeninkomens.

Naast de meer flagrante voorbeelden, zoals de Orwelliaanse ‘vrijheidsbijdrage’, zijn er verschuivingen in belastingdruk die minder zichtbaar zijn, zoals het niet indexeren van belastingschijven. Maar de bezuinigingen op sociale voorzieningen als de WIA en WW is een vorm van belastingpolitiek die de facto neerkomt op diefstal.

De sociale fondsen die worden gevuld met premies zijn specifiek bedoeld voor het sociaal vangnet voor werkenden. Maar door regeringen worden deze fondsen behandeld als belastingopbrengsten en dus als bron om andere uitgaven mee te dekken. Bezuinigingen op onze collectieve voorzieningen zijn dus niets meer dan een greep uit onze kassen. En die zijn met zo’n 63 miljard zeer goed gevuld.

Het Jetten kabinet gebruikt belastingpolitiek als wapen van de rijken en verstevigt het stelsel dat het CPB al in 2022 omschreef als zijnde ‘regressief door hoge consumptiebelastingen, vlakke sociale premies en een lage belasting op kapitaalinkomen.’ Vakbondsstrijd tegen onder andere de bezuinigingen op collectieve voorzieningen is het aanknopingspunt om de toenemende ongelijkheid te keren.

Overgenomen van socialisme.nu.