Sinds 2010 proberen activisten per boot de blokkade van Gaza te breken om voedsel en medicijnen te brengen. De Israëlische reactie op deze solidariteit is nietsontziend. Nu de grootste vloot tot nu toe onderweg is, is het belangrijk om het verzet in de verschillende landen en op de werkplekken te versterken. Marouene Gandoura doet verslag vanuit Tunis.

Gedurende de hele maand september zijn er vanuit de hele Middellandse Zeekust boten uitgevaren. In Tunis kwamen duizenden mensen opdagen om hen aan te moedigen en hun solidariteit te betuigen toen ze vertrokken. De vloot heeft één bestemming, Gaza, en één doel, het doorbreken van de genocidale belegering. Vijftig boten en honderden ongewapende burgers, arbeiders en activisten laten hun huizen en families achter. Vanuit Nederland varen er zestien activisten mee, onder andere van PGNL en MiGreat. Velen van hen houden rekening met de mogelijkheid dat ze nooit meer terug zullen keren. Ondanks een dronebombardement in Tunis en verschillende aanvallen onderweg, laten zij zich niet afschrikken.

Genocide

Deze veerkracht en drang om nu in actie te komen is geworteld in verschillende recente ontwikkelingen en de opeenstapeling van mislukkingen van de gevestigde orde.

Allereerst is er de gruwelijke, opzettelijk veroorzaakte humanitaire crisis in Gaza. Gaza wordt al meer dan achttien jaar belegerd door Israël en nu, twee jaar na het begin van de genocide, kan de situatie alleen maar als catastrofaal worden omschreven. Minstens 65.000 Palestijnen zijn vermoord en honderdduizenden anderen zijn verwond. Volgens de Palestijnse vluchtelingenorganisatie UNRWA lijden bijna een miljoen mensen aan een bevestigde hongersnood. Volgens Human Rights Watch zijn meer dan 1,9 miljoen Palestijnen gedwongen ontheemd.

Ten tweede is er de onwil van regeringen en gevestigde hulporganisaties om een einde te maken aan het bloedbad. Imperialistische regeringen en hun vazalstaten hebben zich zeer terughoudend getoond om Israël te sanctioneren of onder druk te zetten en hebben de hulpverlening uitbesteed aan onoprechte en soms criminele organisaties, zoals de door de VS en Israël gesteunde ‘humanitaire’ organisatie GHF. Zo meldde klokkenluider Anthony Aguilar eind juli 2025 dat het optreden van de GHF ‘onervaren en ongetraind’ was en dat de organisatie ‘geen idee had hoe ze operaties van deze omvang moest uitvoeren’. Hij was getuige van het gebruik van dodelijk geweld door het Israëlische bezettingsleger en Amerikaanse aannemers tegen burgers die hulpgoederen kwamen halen.

Gedurende de genocide hebben deze regeringen voor de show hulpgoederen uit de lucht gedropt. Dit was een symbolische operatie die niet alleen inefficiënt en gevaarlijk is, maar ook doelbewust de publieke opinie vertroebelt door te doen alsof er humanitaire hulp wordt geleverd. Dit leidt de aandacht af van de Israëlische blokkade en de medeplichtigheid van deze regeringen daaraan.

Lessen uit solidariteit

Eerdere pogingen met vloten en konvooien hebben, ondanks hun minimale succes, een schat aan lessen opgeleverd. Sinds de eerste poging met de flotilla in 2010 zijn er zionistische mediacampagnes gevoerd om draagvlak te creëren voor het blokkeren en met geweld onderscheppen van de boten. De Mavi Marmara van de Gaza Freedom Flotilla werd in 2010 door Israëlische commando’s in internationale wateren onderschept. Tien activisten werden hierbij gedood. De boot van het Gaza’s Ark Project werd in 2014 vernietigd door Israëlische luchtaanvallen. Dit initiatief streefde ernaar producten uit Gaza te exporteren en hoop te bieden voor een toekomst van ‘handel in plaats van hulp’ in Palestina. Met de huidige Sumud Flotilla – Arabisch voor standvastigheid – varen daarom juridische- en mediateams mee om de schade te beperken.

Dat grensoverschrijdende solidariteit kwetsbaar is, is een andere les. De autoriteiten in Oost-Libië en Egypte hebben aangetoond dat de regeringen van de gastlanden van konvooien onbetrouwbaar zijn. Deze autoriteiten gehoorzamen aan de wensen van de Verenigde Staten. Ze proberen ook actief elke vorm van georganiseerde solidariteit de kop in te drukken en zijn bang dat de mensen die zich rond Palestina organiseren die ervaring op een dag ook tegen hen zullen gebruiken. Voor het vergroten van de politieke druk die van de vloot uitgaat, probeert de Sumud Flotilla de onderlinge banden tussen lokale solidariteitsbewegingen in de regio te versterken.

Het maatschappelijk middenveld in deze landen wordt momenteel onderdrukt, maar niettemin helpen veel ervaren linkse politieke activisten en bewegingsleiders bij de coördinatie van het Flotilla-initiatief: Marouan Ben Guettai (Algerijnse Volkscoördinatie voor de Steun aan Palestina), Wael Nawar (Algemene Unie van Tunesische Studenten) en Tourkia Chaibi (Miljoen Plattelandsvrouwen en Landlozen), om er maar een paar te noemen.

Internationale mobilisatie

Ten slotte is onderschepping onvermijdelijk, dus moet de focus verschuiven van het bereiken van Gaza naar het mobiliseren van mensen over de hele wereld.

Dit brengt ons bij de vierde en misschien wel belangrijkste reden voor de noodzaak van deze Flotilla, namelijk dat deze kan dienen als een hefboom om arbeiders en studenten over de hele wereld te organiseren tot concrete en directe actie. Deze vloot gaat niet over het bereiken van Gaza, maar over het ontketenen van een golf van internationalistische solidariteit en verstoring die druk kan uitoefenen op regeringen en gevestigde instellingen die medeplichtig zijn aan de genocide. De oproep van de Freedom Flotilla Coalition luidde eerder dit jaar: ‘Als regeringen weigeren actie te ondernemen, dan is het de verantwoordelijkheid van het maatschappelijk middenveld, werknemers, studenten en gemeenschappen om te doen wat gedaan moet worden’.

Vakbonden staan hierin centraal. Zo beloofden vakbonden van havenarbeiders in Genua een Europese blokkade te organiseren mocht de Sumud Flotilla worden aangevallen. Enkele dagen na de aanvallen op de Flotilla in Tunis maakten zij hun belofte waar. Op 22 september 2025 staakten tienduizenden mensen in heel Italië, wat tot grote verstoringen leidde. De 24-uursactie was uitgeroepen door een alliantie van grassrootsvakbonden. De staking had betrekking op zowel de publieke als de private sector: vervoer, scholen, havens en openbaar bestuur.

Deze internationale solidariteit vertrekt vanuit het besef dat verstoring van business as usual de enige taal is waar de gevestigde orde aandacht aan schenkt. Deze druk wordt al gevoeld door regeringen over de hele wereld. Zestien landen hebben een gezamenlijke verklaring afgegeven waarin zij de bescherming van de boten eisen en waarschuwen tegen illegale aanvallen of onderscheppingen. De extreemrechtse regering van Italië zag zich gedwongen een eigen fregat mee te sturen met de Flotilla. Zo wordt de prijs die Israël betaalt voor een gewelddadige onderschepping steeds hoger.

Arbeidersverzet laat zien dat deze belegering niet alleen door regeringen in stand wordt gehouden, maar ook door de dagelijkse arbeid van werknemers over de hele wereld. Elke havenarbeider die weigert wapens te laden, elke leraar die studenten organiseert en elke gezondheidswerker die zich uitspreekt tegen de vernietiging van ziekenhuizen in Gaza tast de machinerie van genocide aan.

De Global Sumud Flotilla laat ons zien dat macht niet alleen in parlementen of directiekamers van bedrijven ligt, maar in de collectieve kracht van arbeiders en gemeenschappen die besluiten dat ze niet langer medeplichtig willen zijn. Door ons te organiseren, te verstoren en te manifesteren, heroveren we die macht en veranderen we solidariteit van een woord in een niet te stoppen kracht.

Nu is het tijd om onze verontwaardiging om te zetten in actie. Daarvoor zijn ook in Nederland veel aanknopingspunten: acties in de haven van Rotterdam van groepen als Geef Tegengas proberen direct de Israëlische logistieke netwerken te ontwrichten, campagnes zoals die voor apartheidvrije zones of tegen Albert Heijn proberen de commerciële banden met Israël te verbreken en het initiatief #wijwerkenhiernietaanmee bouwt aan vakbondsmacht door elke eerste maandag van de maand het werk neer te leggen.

Foto van het uitzwaaien van de Sumud Flotilla vanuit Tunesië (copyright: socialisme.nu)

Overgenomen van Socialisme.nu.